Ο όρος αναφέρεται σε βλάβες του νευρικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της νέκρωσης των κυττάρων) που προκαλούνται είτε άμεσα, όπως στην περίπτωση εγκεφαλικού επεισοδίου, είτε έμμεσα, από παθήσεις των ίδιων των νεύρων, όπως η Νόσος Πάρκινσον, είτε λόγω δυσμενών επιπτώσεων συστηματικής πάθησης, όπως ο διαβήτης. Η Κεντρική Νευροπάθεια αφορά σε βλάβη νεύρου του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, δηλαδή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Η Περιφερική Νευροπάθεια υπονοεί βλάβη σε οποιοδήποτε άλλο νεύρο εκτός αυτών του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, δηλαδή σε νεύρο του Περιφερικού Νευρικού Συστήματος. Τα αίτια και των δύο τύπων νευροπάθειας είναι πολυάριθμα, όπως φάρμακα, διαβήτης, έρπητας ζωστήρας, νεφρική ανεπάρκεια και έλλειψη βιταμινών.

Η νευροπάθεια που οφείλεται στην άμεση πίεση (συμπίεση νεύρου) ονομάζεται ορθώς συμπιεστική νευροπάθεια, έτσι ώστε να διαχωρίζεται από άλλα είδη νευροπάθειας που οφείλονται σε λοίμωξη ή ασθένεια.